पुण्यात आय पी एल

(कल्पना करू कि सदाशिव पेठे नावाचा पुणेरी फलंदाज आय पी एल मध्ये खेळत आहे)

कोलकाता विरुद्ध पुणे असा पुण्यात सामना सुरु आहे. सदाशिव तुच्छतेने बॉलर कडे पाहतो आणि आकाशाकडे पाहून उद्गारतो "छ्या , काय ऊन आहे?? "
सदाशिव हनुमानाच्या गदेप्रमाणे फळी खांद्यावर ठेवून चौफेर नजर फिरवतो . चीअरलीडर्स शांत बसल्या आहेत. प्रेक्षक सदाच्या चौकाराची आतुरतेने वाट पाहत आहेत. त्यांना स्कोरची चिंता नसून चीअरलीडर्स चा नाच पाहायचा आहे. प्रेक्षकांच्या मनाचा ठाव सदाच्या पुणेरी मनाने घेतलेला आहे. बॉलर बॉल टाकतो , सदाशिव द्रविड ष्टाईल चेंडूला आदर दाखवतो . प्रेक्षकातला एकजण "अरे, ह्या फलंदाजाला आउट करा रे" ... दुसरा आंबटशौकीन "आयला, हा फलंदाज चीअरलीडर्स सोडून चेंडूची पप्पी का घेतोय ?" ... तिसरा " हा सद्या पोरी पाहूनही पेटत नाहीये "

बॉलर दुसरा चेंडू टाकतो. सदा जोरदार चेंडू फटकावतो. समोरून दुसरा फलंदाज धाव घेण्यासाठी पळत येतो ... सदा त्याला थांबण्याचा इशारा करतो आणिम्हणतो "अरे थांब , वेडा आहेस का ? आता १ वाजलाय, धावा ४ वाजल्यानंतर "

बॉलर तिसरा चेंडू टाकतो. चेंडू बराच ऑफ साईड ऑफ स्टंप असल्याने सदा चेंडू सोडून देतो. मोठ्या आशेने अम्पायर कडे पाहतो. अम्पायर स्तब्ध. सदा अंपायरच्या दिशेने जातो. (सुदैवाने अम्पायर देशी असतो पण सदाच्या दुर्दैवाने मराठी नसतो ) अरे अम्पायर , वो वाईड बॉल कायको नही दिया ? स्टंप के दीड हात लांब से गया. वाटल्यास तिसरे अम्पायर से पुछो ना ??? (अम्पायर त्याला जागेवर जाऊन फलंदाजी करण्यास सांगतात ) सदा दुसऱ्या फलंदाजाकडे पाहून अम्पायरला उद्देशून म्हणतो "हे बेनं गंडलय राव "